Marcowe spotkanie Uniwersytetu Otwartego w Muzeum Regionalnym w Kutnie poświęcone było siedemnastowiecznemu malarstwu sewilskiemu.

Zajęcia przybliżyły uczestnikom realia życia w XVI i XVII-wiecznej Hiszpanii, które rzutowały na sztukę rozwijającą się na Półwyspie Iberyjskim. Sewilla, najbogatsze miasto Hiszpanii przełomu XVI i XVII wieku, była idealnym miejscem do rozwoju sztuki. Ograniczona do religijnej tematyka wynikała z długoletniej przynależności miasta do Kalifatu Kordoby, skutkiem czego po zakończonej rekonkwiście w mieście pozostały osoby pochodzenia muzułmańskiego i żydowskiego, które musiały przyjąć chrześcijaństwo lub wyjechać zgodnie z edyktami z lat 1491 i 1609. Konwertyci marranowie (żydzi) i moryskowie (muzułmanie) byli w oczach inkwizycji zawsze podejrzani o potajemnie praktykowanie dawniej wyznawanych religii, aby nie narażać się władzom kościelnym, ludzi ci fundowali liczne obrazy do kościołów oraz sami rezygnowali z tematyki mitologicznej źle widzianej przez kościół na rzecz dewocyjnych przedstawień. Mimo olbrzymiej przewagi tematów religijnych w malarstwie sewilskim wyróżnia się ono wspaniałym kunsztem, światłocieniem i kolorystyką. Portrety są bardzo naturalistyczne, brak w nich idealizacji. Osoby wywodzące się ze środowiska malarzy sewilskich to malarze znani i podziwiani za talent i kunszt, których obrazy w swych kolekcjach posiadają największe muzea na świecie. Warto wspomnieć chociażby: Diega Velazqueza, Bartolomea Murilla, Francisca de Zurbarana, Francisca Pachecia del Rei, Francisca de Herrę St. czy Francisca de Herrę Mł.

Na kolejne spotkanie z cyklu Oblicza sztuki Muzeum zaprasza 23 maja o godz. 17:00. Jego tematem będzie Gotycko-renesansowa architektura Półwyspu Iberyjskiego.

Print Friendly, PDF & Email