Aktualności

/Aktualności

Obchody rocznicy rewolucji październikowej w Kutnie

W PRL obchody kolejnych rocznic rewolucji październikowej urosły do rangi święta państwowego, październik ustanowiony został miesiącem przyjaźni polsko – radzieckiej. W szkołach odbywały się uroczyste akademie i wieczorki tematyczne. Zakłady pracy i inne instytucje podejmowały szereg zobowiązań, a by w ten sposób uczcić kolejną rocznicę rewolucji. Nad wszystkim czuwały władze partyjno- administracyjne.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Prace przy fundamentach nowej remizy strażackiej w Kutnie z okazji rocznicy rewolucji październikowej, 1950 rok. W pierwszym rządzie, czwarty od lewej Bronisław Kustosik.

W 1950 r. Zarząd Ochotniczej Straży Pożarnej dla uczczenia „ 33 Wielkiej Rewolucji Październikowej” podjął decyzję o bezpłatnym wykonaniu fundamentów pod rozbudowujący się wówczas dom strażacki. Prace wykonywane były wieczorem i w nocy, a 21 października przeciągnęły się nawet do godzin porannych. W pracach tych czynny udział brał Bronisław Kustosik – ówczesny przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Kutnie. Z okazji rocznicy rewolucji OSP podjęło stosowną rezolucję: „…Solidaryzując się z całą polską klasą robotniczą w wysiłku o wykonanie planu 6-letniego i obronę pokoju, idąc zdecydowanie i twardo po linii wytkniętej przez nasz Rząd i awangardę PZPR, zmierzającej do ugruntowania podstaw socjalizmu w Polsce… czynni członkowie OSP w Kutnie postanawiają zobowiązać się do bezinteresownego wykonania wszystkich prac związanych z założeniem fundamentów pod rozbudowę Domu Strażackiego…” . Pracownicy Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Kutnie zobowiązali się do uporządkowania podwórza przy gmachu Prezydium PRN ( załadowanie 200 m3 gruzu i ziemi). Pracownicy wydziału komunikacyjnego postanowili odnowić nawierzchnię na drodze Sójki – Gąbin na długości 1 km. Pracownicy Prezydium Miejskiej Rady Narodowej zobowiązali się do odgruzowania domów mieszkalnych w ramach remontów kapitalnych.

W okresie rządów W. Gomułki obchody były nieco skromniejsze , by ponownie nabrać blasku za czasów E. Gierka. W l977 roku z okazji 60 rocznicy Rewolucji Październikowej odbyła się akademia miejska z udziałem przedstawiciela Armii Radzieckiej. Zasłużonym działaczom komunistycznym wręczono listy gratulacyjne. Referat okolicznościowy wygłosił sekretarz KM PZPR w Kutnie ds. propagandy. W części artystycznej wystąpiła młodzież kutnowskich szkół oraz zespół artystyczny ze Związku Radzieckiego. Miejska akademią poprzedzały wieczorki i apele w zakładach pracy, instytucjach i szkołach. Wielu działaczy TPPR otrzymało honorowe odznaki towarzystwa. Zorganizowano również konkurs „Co wiesz o Kraju Rad?” dla młodzieży szkół średnich. Odbyły się również tradycyjne „Dni Filmu Radzieckiego” w Kinie „19 stycznia”.

dr Jacek Saramonowicz

21 października, 2019|Aktualności|

Inauguracja roku akademickiego 2019/20 na Uniwersytecie Dziecięcym

Dziś w Szkole Podstawowej Nr 2 w Kutnie mali studenci wrócili do zajęć po akademickiej przerwie na Uniwersytecie Dziecięcym. Ten rok, mimo utrudnionych warunków lokalowych naszego Muzeum, będzie się toczył rytmem zajęć w comiesięcznych odstępach. Gościny będą nam użyczać kutnowskie szkoły, w murach których zorganizujemy wykłady i warsztaty. Kształcić będziemy z wielu dziedzin: historii, edukacji regionalnej, przyrody, historii sztuki czy filozofii. Wasilij Dworecki, prowadzący inauguracyjną prelekcję, rozdał indeksy młodym słuchaczom.
Cieszy nas fakt, iż Uniwersytet Dziecięcy reaktywował swoją działalność. Studentom życzymy powodzenia w nauce i pasji w zgłębianiu wiedzy, a Nauczycielom dziękujemy za udział w projekcie. Do zobaczenia na wykładach!

7 października, 2019|Aktualności, Uniwersytet Dziecięcy|

„Mój świat w sztuce” – wieczór w Centrum Seniora

W miniony czwartek, 3 października, odbył się wieczór dedykowany seniorom zatytułowany „Mój świat w sztuce”  w ramach Kutnowskich Dni Seniora. Muzeum Regionalne w Kutnie wraz z Towarzystwem Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej, przy współpracy z Urzędem Miasta Kutno, Centrum Seniora i Uniwersytetem Trzeciego Wieku umożliwiło prezentację twórczości artystycznej ( literatura, malarstwo i rękodzieło) w oprawie muzycznej, o którą wyśmienicie zadbali : Michał Dudkowski i Michał Chojnacki. W spotkaniu wziął także udział Zastępca Prezydenta Miasta Kutno Pan Zbigniew Wdowiak. Wydarzenie spotkało się z miłym odbiorem i dużym zainteresowaniem. W atmosferze skupienia wysłuchano poezji i prozy autorstwa Pań: Janiny Kaczmarek, Danuty Kawki, Elżbiety Wasińskiej, Marii Stępniak i Marleny Kluk. Swoje obrazy zaprezentowały Panie: Janina Górska, Maria Barbara Spera, Jadwiga Poterała, Danuta Ujazdowska, Marlena Kluk i Janina Kaczmarek, natomiast rękodzieło: Halina Głogoza oraz Danuta Konopczyńska.
Autoryzowane biogramy twórczyń przedstawił Michał Jabłoński.
Foto: Sylwia Kacalak.

6 października, 2019|Aktualności|

Dni Seniora w Kutnie

Muzeum Regionalne w Kutnie włącza się we wspaniałą inicjatywę, jaką są Dni Seniora. Jutro organizujemy spacer „Trzy kroki w przeszłość”, w którym przybliżymy historię rewitalizowanych miejsc w naszym mieście. W czwartek, 3 października, odbędzie się wieczór „Mój świat w sztuce”, w czasie którego połączymy prezentację twórczości literackiej z wernisażem malarstwa. W roli głównej wystąpią kutnowscy seniorzy, którzy w wolnym czasie oddają się pasjom artystycznym.
Zapraszamy w czwartek 3 października o godz. 17:00 do Kutnowskiego Centrum Seniora przy ul. Wyszyńskiego 11.

 

1 października, 2019|Aktualności|

Uroczystości pogrzebowe śp. Antoniego Mariana Fortunata Troczewskiego

Stan zdrowia Antoniego Troczewskiego zaczął się pogarszać po 1926 roku. W związku z tym doktor dość często wyjeżdżał na kuracje do różnych uzdrowisk, np. wiosną 1928 roku udał się do Krynicy. Pomimo złego stanu zdrowia doktor nadal prowadził swoją praktykę lekarską, przyjmując chorych.

W lipcu 1928 roku po raz ostatni A. Troczewskiego odwiedził Roman Dmowski, który tak wspominał to spotkanie:

„… Zastałem schorzałego, wychudzonego, zmniejszonego w ciele człowieka. Mówił mi o bliskiej swej śmierci. Nie próbowałem mu przeczyć: zbyt dobrym był lekarzem, ażeby można go było okłamywać. Mówiłem więc z nim o przyszłości Polski: my odchodzimy, ale ona żyć będzie i żyć będzie to cośmy zrobili. Twarz mu się rozjaśniła, zaczął z ogniem mówić o ruchu narodowym wśród młodego pokolenia polskiego, o tym, że mamy spadkobierców: naszej wiary, naszej pracy – i naszej walki…”

Dr A. Troczewski zmarł w dniu 22 września 1928 roku. Pogrzeb odbył się 24 września w Kutnie. Na uroczystościach pożegnalnych stawiły się tłumy ludności. Ciało śp. A. Troczewskiego spoczęło w kaplicy szpitalnej. Stamtąd właśnie wyruszył kondukt pogrzebowy. Trasa przemarszu wiodła ówczesną ul. Szosową (obecnie ul. Kard. Stefana Wyszyńskiego), następnie ul. Królewską i ul. Narutowicza.

Przed kościołem parafialnym mowę okolicznościową wygłosił ks. Marceli Nowakowski, zaś przed domem A. Troczewskiego (przy ul. Narutowicza) mecenas Feliks Wąsowski. Na cmentarzu parafialnym, nad otwartą trumną doktora głos zabrali: Roman Dmowski, senator Władysław Jabłonowski ze Stronnictwa Narodowego i Karol Wierczak, senator Marian Kiniorski z Okręgowego Towarzystwa Rolniczego, dr Piasecki z Włocławka w imieniu lekarzy, starosta Witold Żbikowski, poseł Mieczysław Fijałkowski z Obozu Wielkiej Polski, gospodarz Ludwik Dziedziczak, p. Bukalska z Narodowej Organizacji Kobiet.

Roman Dmowski we wspomnieniu opublikowanym w „Gazecie Warszawskiej” nazwał A. Troczewskiego Najwierniejszym Sługą Ojczyzny” i tak określił jego rolę w życiu społeczno – politycznym: … tacy ludzie… równoważą bilans moralny narodu. Jeden taki człowiek wyrównywa znaczną część tego bilansu, zapełnia w nim tę pustkę, którą wytwarza cały szereg innych, patrzących na ojczyznę, jak na pełne koryto, szukających tylko, co by od niej wyrwać dla swej korzyści, dla zaspokojenia swych ambicji lub swej próżności, jakby użyć jej kosztem. Przy swej skromnej, cichej roli Troczewscy to olbrzymie pozycje w bilansie narodowym”.

 

 

30 września, 2019|Aktualności|

Kutnowskie szpitale wojenne

1 września 1939 roku do Kutna zaczęto przywozić pierwszych rannych. Na początku działań wojennych były to głównie ofiary bombardowania Kutna i okolic przez samoloty Luftwaffe. W tych pierwszych, najcięższych dniach wojny obronnej kutnowska służba zdrowia musiała wypełniać stawiane przez nią zadania. Było to bardzo trudne, gdyż w szpitalu powiatowym św. Walentego pozostał jeden lekarz, dr Juliusz Perkowicz – dyrektor placówki oraz personel pomocniczy. Pozostali lekarze udali się do Warszawy. Na bazie szpitala cywilnego rozwinięto szpital ewakuacyjny Armii „Poznań”. W tej sytuacji dowódca sanitariatu wojskowego płk Józef Kuś wezwał lekarzy cywilnych i wojskowych do tworzenia szpitali pomocniczych. Na rozkaz komendanta wojskowego mjr. Błażejewskiego, pospiesznie urządzono je w koszarach 37 Pułku Piechoty Ziemi Łęczyckiej im. J. Poniatowskiego, sierocińcu, w budynku zarządu dróg (obok szpitala), Liceum im. Gen. J. H. Dąbrowskiego (obecnie Zespół Szkól nr 2), bożnicy i Sali towarzystwa „Sokół”. Wraz z rozpoczęciem bitwy nad Bzurą do Kutna zaczęły zjeżdżać samochody i wozy konne z rannymi żołnierzami. Z braku miejsca w szpitalu powiatowym zwożono ich do koszar 37 pułku piechoty. Nie było tam żadnego personelu medycznego. Komendantem organizowanego szpitala, któremu nadano nazwę „Koszary” został dr Kazimierz Ulatowski i funkcję tę pełnił do dnia likwidacji placówki. Budynki i sale nie były przygotowane do przyjęcia rannych żołnierzy. Brakowało wszystkiego, zwłaszcza opatrunków i narzędzi chirurgicznych. Dużym plusem położenia szpitala „Koszary” była bliskość szpitala powiatowego. Obie placówki bardzo szybko zaczęły się jednak zapełniać i rannych musiano układać na korytarzach, później również na koszarowym dziedzińcu. W tym samym czasie w budynku Gimnazjum in. Gen. Jana Henryka Dąbrowskiego przy ulicy Kościuszki powstał jeszcze jeden szpital wojenny. Organizatorem i kierownikiem tej placówki był dr Józef Malinowski.

Kolejnym powstałym szpitalem polowym był „Sierociniec”, którego kierownikiem został dr Roman Zenkteler. Mieścił on się w budynku domu dziecka zarządzanym przez Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi. Przełożoną była w nim siostra Franciszka Ostrowska, zawodowa pielęgniarka, z dużym doświadczeniem zdobytym w I wojnie światowej. Podopieczni sióstr zostali wysłani na kolonie do majątku państwa Zawadzkich, a ich pobyt po wybuchu wojny przedłużono. Również ten szpital w szybkim tempie zapełnił się rannymi. Wkrótce w salach zaczęło brakować miejsc, a rannych lokowano na korytarzach zostawiając tylko konieczne przejścia.

W budynku Szkoły Podstawowej nr 5 utworzono szpital dla zakaźnie chorych. Po koniec września 1939 roku leczono tam 62 pacjentów, nad którymi opiekę sprawował 10. osobowy personel medyczny. Komendantem szpitala był wówczas mjr dr Roman, a jego zastępcą były starszy ordynator oddziału wewnętrznego 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu – ppłk dr Stanisław Linke. Wymienione wyżej szpitale polowe nie wyczerpują, oczywiście listy miejsc, do których zwożono rannych. Istniało jeszcze kilka mniejszych placówek. Wykorzystywano wszelkie dostępne miejsca, m. in. w „salce żydowskiej” naprzeciw synagogi, salce Towarzystwa ”Sokół”, budynku Zarządu Dróg, lodowni.

W nocy z 16 na 17 września Kutno zajęły wojska niemieckie. W miejscowych szpitalach Niemcy rozpoczęli sprawdzanie ewidencji służby chorych i rannych żołnierzy, przeprowadzili rewizję oraz przed wejściami do budynków ustawili uzbrojonych strażników. Lekarze otrzymali materiały opatrunkowe i leki oraz surowicę przeciwtężcową od tymczasowego zarządu miasta. W miarę poprawy zdrowia ranni żołnierze, zaczęli uciekać ze szpitala. Pod koniec października 1939 roku rozpoczęto likwidację szpitala „Koszary”. Niemcy spieszyli się z jego ewakuacją, ponieważ budynki po nim miał zająć oddział wojska niemieckiego. Wcześniej zakończył działalność szpital„Gimnazjum”. Jeszcze przed wkroczeniem Niemców do miasta część lżej rannych opuściła placówkę i skierowała się w kierunku Warszawy. Pozostałych Niemcy przenieśli do innych szpitali. Inne mniejsze szpitaliki również zakończyły swoją działalność zaraz po wkroczeniu Niemców do Kutna.

dr Jacek Saramonowicz

24 września, 2019|Aktualności|

Spotkania z Historią 2019. 80. Rocznica Bitwy nad Bzurą

Osiemdziesiąt lat temu, niewiele ponad tydzień od rozpoczęcia drugiej wojny światowej rozpoczęła się bitwa nad Bzurą, największa bitwa kampanii wrześniowej. Dwudziestego drugiego września, jak co roku w Parku Wiosny Ludów mieszkańcy Kutna i Ziemi Kutnowskiej oddali hołd bohaterom tamtych wydarzeń. Uroczystości, w których uczestniczyli przedstawiciele Parlamentu, władz miasta, powiatu i gminy rozpoczęły się mszą polową, którą odprawił dziekan kutnowski ks. Jerzy Swędrowski. W wygłoszonej homilii zwrócił uwagę na poświęcenie żołnierzy Września i ich wkład w obronę niezawisłości Polski, również wobec najeźdźców sowieckich.

W części oficjalnej, po odegraniu hymnu i wciągnięciu flagi państwowej na maszt głos zabrał Wiceprezydent Miasta Kutno, pan Zbigniew Wdowiak, który przypomniawszy przebieg Kampanii Wrześniowej, zwrócił uwagę na osamotnienie polskiego żołnierza, „ponieważ zawiedli ci, z którymi łączyły nas sojusze”. W swoim przemówieniu Wiceprezydent podkreślił bohaterstwo i odwagę nie tylko żołnierzy, ale i całego społeczeństwa polskiego, w tym mieszkańców Kutna i ziemi kutnowskiej. Dodał, że nawet Niemcy zauważyli i docenili, „że Polacy bronili się jak lwy”.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż tegoroczne uroczystości miały podwójny charakter. W 1969 roku powstało Muzeum Bitwy nad Bzurą. Z tej okazji pierwszej, wieloletniej Dyrektor i założycielce placówki Pani Grażynie Rzymkowskiej władze Muzeum Regionalnego w Kutnie (którego Muzeum Bitwy nad Bzurą jest oddziałem) wręczyły list gratulacyjny i obraz pędzla Ryszarda Narkiewicza przedstawiający pierwszą muzealną placówkę w mieście. Obecny Dyrektor Muzeum, Pan Grzegorz Skrzynecki osobiście dziękował G. Rzymkowskiej za zaangażowanie i ogromny osobisty wkład w prowadzenie placówki.

Oprawę muzyczną tegorocznych uroczystości zapewniła Orkiestra Dęta Kopalni Węgla Kamiennego „Konin”.

Uczestnicy tegorocznych obchodów mogli wysłuchać koncertu piosenek patriotycznych.

Płk Remigiusz Wiśniewski, Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego PUL im. 37 Pułku Piechoty wygłosił Apel Pamięci, po którym przybyłe delegacje złożyły kwiaty przed tablicą poświęconą generałowi Tadeuszowi Kutrzebie. Uroczystościom towarzyszyła wystawa sprzętu wojskowego. Uczestnicy tegorocznego święta mogli w tym roku zobaczyć dwie wystawy plenerowe „Mieszkańcy Kutna polegli na frontach II wojny światowej” oraz okolicznościowe bannery prezentujące pierwsze lata Muzeum Bitwy nad Bzurą w Kutnie.

23 września, 2019|Aktualności, Spotkania z Historią 2019, Wydarzenia|

„Wrzesień 39 w literaturze i świadomości Polaków”. Wykład prof. Sławomira Buryły

19 września w ramach „Spotkań z Historią” odbył się wykład prof. Sławomira Buryły zatytułowany „Wrzesień 39 w literaturze i świadomości Polaków”. Pan Profesor jest pracownikiem Uniwersytetu Warszawskiego. Jego zainteresowania badawcze są bardzo szerokie i obejmują: literaturę wojny i okupacji, problematykę Holocaustu, prozę współczesną, edytorstwo i kulturę popularną.Ten ukłon w stronę polskiej literatury wypełniony był solidnym, historycznym kontekstem, który, wobec poruszanego zagadnienia, stał się nieodzowny.  Zaproszony Gość z niezwykłą erudycją poprowadził słuchaczy w świat poezji i prozy przedstawiających temat Września 39 i transponował  ich znaczenie w zbiorowej świadomości Polaków. Wykład scalał wiele dziedzin wiedzy: historii, socjologii, psychologii i historii literatury. Liczymy na dalszą, owocną współpracę przy realizacji kolejnych, edukacyjnych projektów.

23 września, 2019|Aktualności, Spotkania z Historią 2019|

Spotkania z Historią 2019. Wykład „Drogi do wojny”

W sobotę 14 września odbył się wykład prof. Zbigniewa Wawra. Naukowiec wygłosił prelekcję na temat „Dróg do wojny”, w której skupił się na latach 1938 -1939. Dużą uwagę poświęcił Kampanii Wrześniowej i Bitwie nad Bzurą. Było to kolejne wydarzenie w ramach tegorocznych „Spotkań z Historią”.
Prof. nadzw. dr hab. Zbigniew Wawer – historyk, nauczyciel akademicki, menedżer kultury. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, należy do najbardziej znanych polskich historyków wojskowości. Jest wybitnym badaczem historii Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie oraz znawcą umundurowania i znaków polskich jednostek z okresu II wojny światowej. W latach 2012-2016 dyrektor Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, od 2017 roku dyrektor Muzeum Łazienki Królewskie. Jest autorem licznych książek i filmów dokumentalnych.

21 września, 2019|Aktualności, Spotkania z Historią 2019|

Wystawa sprzętu wojskowego

Wydarzeniem towarzyszącym uroczystym obchodom 80. rocznicy Bitwy nad Bzurą jest wystawa sprzętu wojskowego. Zapraszamy w niedzielę, 22 września do Parku Wiosny Ludów od godz. 10:00.

 

 

20 września, 2019|Aktualności|