100 lat niepodległości

/100 lat niepodległości

„Wiadomości Urzędowe dla powiatu Kutnowskiego i Gostyńskiego” z 16 listopada 1918 r.

 

 

 

28 września, 2018|Archiwalia|

Kutno u progu niepodległości na kartach pocztowych

 

 

 

 

 

 

 

Ze zbiorów ikonograficznych Muzeum Regionalnego w Kutnie.

28 września, 2018|Ikonografia|

Dr Antoni Fortunat Troczewski

W 2018 r. mija setna rocznica odzyskania niepodległości przez Polskę. Polacy, wykorzystując klęskę wszystkich trzech mocarstw rozbiorowych w I wojnie światowej, odbudowali niepodległą Rzeczpospolitą. Aby to się mogło stać, Naród Polski musiał przez 123 lata niewoli pozostawania pod władzą trzech zaborców zachować świadomość swojej odrębności, własnej kultury i historii, a jednocześnie jedności ponad granicami zaborczymi. Musiał mieć liderów i przywódców, którzy tę świadomość podtrzymywali i odbudowywali tam, gdzie była zagrożona, a w momencie historycznej szansy objęli przywództwo w odbudowie niepodległej Ojczyzny. W Kutnie takim człowiekiem był dr Antoni Fortunat Troczewski (1861-1928).

Doktor Antoni Fortunat Troczewski, pierwszy honorowy obywatel miasta Kutna, to postać szczególnie zasługująca na godne uczczenie pamięci poprzez budowę poświęconego mu pomnika w 100-lecie odzyskania niepodległości. Niewiele osób w historii miasta położyło tak wiele zasług dla Kutna i jego mieszkańców w niemal każdej dziedzinie aktywności zawodowej, politycznej czy społecznej, jak dr Antoni Troczewski.

To także osoba, która wniosła olbrzymi wkład pracy w okresie odzyskiwania przez Polskę niepodległości. Przybywając do Kutna pod koniec XIX wieku, związany z obozem narodowym, od początku podjął działania na rzecz obudzenia świadomości i aktywności narodowej Kutnowian. W okresie walki o niepodległości i tworzenia się polskiej państwowości inicjował działania i organizacje, które miały budować zręby polskiego państwa i lokalnej administracji. Współtworzył Komitet Obywatelski, był też pełnomocnikiem Obywatelskiego Komitetu Wykonawczego Obrony Państwa i przewodniczącym Obywatelskiego Komitetu Obrony Państwa na powiat kutnowski w 1920 r.

Było to możliwe również dzięki jego szerokiej działalności społecznej. Jako wydawca i redaktor Tygodnika Kutnowskiego kreował i wytyczał ścieżki postępowania dla mieszkańców Kutna, starając się krzewić i umacniać narodowe tradycje patriotyczne i niepodległościowe. Temu służyła też m.in. idea budowy kopca Kościuszki podjęta w 1917 roku. Doprowadził do budowy Domu Dochodowego Straży Ogniowej, gdzie organizowano różnego typu przedsięwzięcia patriotyczne.

Działał też bardzo prężnie na rzecz rozwoju oświaty. Z jego inicjatywy powołano do życia pierwszą w Kutnie szkołę średnią – Szkołę Realną Polskiej Macierzy Szkolnej. Stał na czele koła Towarzystwa Oświaty Narodowej w Kutnie. Założył i przewodniczył różnorodnym towarzystwom działającym w zakresie dobroczynności, aktywizującym działalność gospodarczą. Praktycznie niemal każdy przejaw jego aktywności społecznej związany był ze wspieraniem rozwoju społeczności polskiej na polu gospodarczym, kulturalnym i świadomości patriotyczno-narodowej, co wynikało z idei obozu narodowego.

Ponadto dr Antoni Troczewski jest osobą zasłużoną dla rozwoju kutnowskiego szpitala. Dzięki reorganizacji podjętej przez doktora Troczewskiego szpital stał się jedną z najlepszych placówek w Królestwie Kongresowym. Był też znakomitym chirurgiem – praktykiem, przeprowadzając wiele nowatorskich operacji.

28 września, 2018|Postaci|

Tomasz Klepa

Tomasz Klepa (1885 – 1968), pierwszy burmistrz Kutna w II RP. Urodził się 14 listopada we wsi Woźniki, obecnie dzielnica Sieradza. W Sieradzu ukończył szkołę podstawową, potem gimnazjum w Kaliszu. Już wówczas zaangażował się w ruch narodowy i działał na rzecz szkolnictwa polskiego, za co został wydalony z gimnazjum. Kontynuował naukę w Sosnowcu. W okresie rewolucji 1905 – 1907 działał w organizacji uczniowskiej powiązanej z Polską Macierzą Szkolną. Po ukończeniu szkoły średniej kontynuował naukę na wyższych uczelniach w Grazu i Wiedniu. Po ukończeniu studiów osiedlił się w Łęczycy. Najpierw pracował w banku, następnie już w czasie I wojny światowej pełnił funkcję burmistrza Łęczycy. W maju 1918 roku po objęciu funkcji II burmistrza Kutna zajmował się sprawami gospodarczymi miasta. 12 listopada został burmistrzem Kutna.

Równolegle działał w ruchu narodowym. Był współzałożycielem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Jako burmistrz Kutna angażował się w wiele spraw dotyczących poprawy warunków życia mieszkańców, w tych trudnych pierwszych miesiącach II RP. Aktywnie uczestniczył w różnych wiecach i zebraniach dotyczących kształtowania się granic państwa polskiego, np. akcja plebiscytowa, powstania śląskie, wojna polsko – bolszewicka.

W swej działalności jak burmistrz reprezentował interesy Narodowej Demokracji. To dzięki poparciu radnych obozu narodowego został ponownie wybrany burmistrzem w marcu 1919 roku. Był inicjatorem porozumienia pomiędzy ZLN a prawicą żydowską w styczniu 1920 roku, dzięki któremu po raz trzeci został wybrany burmistrzem Kutna. Funkcję tę sprawował aż do 1926 roku. W połowie lat dwudziestych zainicjował program rozbudowy miasta i unowocześniania jego infrastruktury.

W 1926 roku ZLN oddał władzę w mieście socjalistom, a Tomasz Klepa został tylko radnym. W 1928 roku wybrano go prezydentem Zawiercia. Od 1933 roku mieszkał w Warszawie. W czasie okupacji niemieckiej pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej. Walczył w powstaniu warszawskim. Po wojnie przeniósł się do Katowic, następnie mieszkał w Łodzi, gdzie działał w Związku Zawodowym Literatów Polskich. W 1956 roku reaktywował przedwojenne Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, którego był członkiem wspólnie z przemysłowcem Konstantym Poznańskim i Maurycym Trębaczem. Funkcję prezesa towarzystwa sprawował do 1962 roku, kiedy to zmuszony był do rezygnacji ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Zmarł w Łodzi.

Źródło: J. Saramonowicz, Kutno i powiat kutnowski w II Rzeczypospolitej, wyd. Muzeum Regionalne w Kutnie, Kutno 2012 (fot.), s. 64.

28 września, 2018|Postaci|

Stanisław Chrzanowski

Stanisław Chrzanowski (1863– 1942), pierwszy starosta kutnowski. Urodził się 19 maja 1863 roku w Dzierżąznie koło Zgierza w rodzinie o tradycjach patriotycznych. Jego dziadek Paweł Chrzanowski w stopniu majora walczył w Legionach Dąbrowskiego oraz uczestniczył w powstaniu listopadowym. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął studia na Cesarskim Uniwersytecie w Warszawie na wydziale prawa. Po skończonych studiach wraz z małżonką Marią osiadł w Kutnie i zamieszkał w kamienicy przy ulicy Sienkiewicza 16, gdzie otworzył kancelarią notarialną.

W przełomowych dla Polski wydarzeniach, w listopadzie 1918 roku objął po niemieckim landracie urząd starosty powiatowego w Kutnie. Funkcję swoją pełnił bardzo krótko, gdyż w Warszawie kształtujące się władze centralne Rzeczypospolitej Polskiej powołały własnego Komisarza Rządu Polskiego w osobie Władysława Froelicha i nie zaakceptowały decyzji Tymczasowej Rady Powiatowej w Kutnie w sprawie wyboru starosty. Najprawdopodobniej decydujące znaczenie miały tutaj sprawy polityczne, gdyż Chrzanowski sprzyjał raczej Narodowej Demokracji, a nie Józefowi Piłsudskiemu. Po rezygnacji ze stanowiska starosty zajął się pracą zawodową, ale działał również społecznie w Polskim Białym Krzyżu — organizacji, której zadaniem było rozbudzanie postaw patriotycznych oraz świadomości narodowej i obywatelskiej wśród żołnierzy polskich. Za tę działalność w 1937 roku otrzymał z rąk dowódcy 37. pp Honorową Odznakę Pułkową. W 1938 roku dekretem Prezydenta RP z 10 listopada odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu „Polonia Restituta”.

Po wkroczeniu Niemców do Kutna we wrześniu 1939 roku pozostał w mieście. W marcu 1942 roku został aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym. Dzięki staraniom rodziny, po kilku miesiącach został zwolniony i powrócił do Kutna. Brutalne przesłuchania i warunki obozowe sprawiły, że po powrocie nie odzyskał już zdrowia. Zmarł 30 czerwca 1942 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Kutnie.

Był wujem generała Stefana Roweckiego ps. „Grot” (1895–1944), którego matka Zofia Rowecka pochodziła z Chrzanowskich. Stefan Rowecki jako doskonale zapowiadający się oficer, zaufany marszałka Józefa Piłsudskiego wielokrotnie odwiedzał Kutno.

Źródło : J. Saramonowicz, Kutno i powiat kutnowski w II Rzeczypospolitej, wyd. Muzeum Regionalne w Kutnie, Kutno 2012 (fot.), s. 57.

28 września, 2018|Postaci|

W początkach niepodległości.

W październiku 1918 r. w obliczu nadchodzącej klęski państw centralnych wznowił działalność Komitet Obywatelski i Straż Obywatelska, których inicjatorem powstania byli działacze Narodowej Demokracji (dalej: ND) na czele z dr. A. Troczewskim. Do przejęcia władzy z rąk okupantów przygotowywali się również członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej (dalej: POW).

Komitet Obywatelski powstał 4 VIII 1914 r. Komitet istniał do końca 1914 r. W 1915 roku po ukonstytuowaniu się władz cywilnych niemieckich członkowie komitetu weszli w skład Magistratu powołanego przez Niemców. Burmistrzem mianowany został A. Vaedtke. Burmistrz i Magistrat działali ponad 2 miesiące, kiedy to ponownie zostali aresztowani po denuncjacji. W powiecie władze przejął niemiecki landrat (najpierw był nim von Oppen, a od marca 1917 r. mjr von Hennings) a w mieście niemiecki burmistrz Tietz (po nim T. Klepa). Po akcie 5 listopada 1916 roku powstał Sejmik i Rada Miejska o bardzo ograniczonych kompetencjach. W marcu 1917 roku przewodniczącym rady miejskiej mianowany został F. Wąsowski.

Niemcy zaczęli opuszczać Kutno już 9 listopada. Sama akcja przejmowania władzy rozpoczęła się jednak dopiero po południu 11 listopada 1918 roku. W Domu Dochodowym Straży Ogniowej odbywało się wtedy zebranie Okręgowego Towarzystwa Rolniczego (dalej: OTR). K. Kostro przedstawiciel Komitetu Obywatelskiego, w porozumieniu z POW udał się na to zebranie i zakomunikował (zgromadzonym członkom OTR) o zamiarze przejęcia władzy.

„Zamach stanu przygotowała miejscowa Komenda POW. Postanowiono przejąć władzę nad miastem w dn. 11 b.m. o godzinie 3 – ej po poł. W dniu tym o godzinie 2 –ej po poł. Odbywało się w teatrze miejscowym zebranie Centralnego T – wa Rolniczego okręgowego. Przedstawiciel Komitetu Obrony Narodowej p. K. Kostro po porozumieniu się z Komendą POW udał się do teatru i zakomunikował zebranym o zapadłem postanowieniu. Prezydium zebrania, uznając sprawę za nagłą, wybrano tymczasową Radę Powiatową… Starostą z wyboru został p. Stanisław Chrzanowski…” (Źródło: „Wiadomości Urzędowe dla powiatu kutnowskiego i gostyńskiego” nr 1, 16 listopada 1918 r., s. 1).

Prezydium zebrania, uznając sprawę za nagłą, wybrało natychmiast tymczasową Radę Powiatową w składzie: L. Stachowski, S. Jasiukowicz, J. Michalski, Strzelecki, J. Zdziennicki, A. Troczewski, K. Kostro, R. Kosterski, J. Piesiewicz, W. Jałowiecki. Wybrano również tymczasowego starostę w osobie S. Chrzanowskiego (byłego urzędnika z czasów okupacji). Zastępcami starosty zostali: S. Taczanowski i S. Pachnowski. Nowo wybrany starosta udał się do gabinetu niemieckiego landrata mjr. B. von Henniksa, komunikując mu przejęcie władzy administracyjnej w powiecie.

W obwodzie kutnowskim POW na punkty zborcze zgłosiło się około 350 peowiaków. W samym Kutnie dużą wagę przywiązywano do opanowania węzła kolejowego, gdzie Niemcy dysponowali silnym garnizonem liczącym ok. 500 żołnierzy. Chcąc uniknąć starcia zbrojnego i ewentualnych strat w ludziach, POW wspólnie z PPS wydały ulotkę do żołnierzy niemieckich, w której proponowano im bezpieczny powrót do Niemiec.

W godzinach rannych 11 listopada 1918 r. na składzie opałowym spółdzielni „Kutnowianka” odbyła się zbiórka peowiaków, na którą stawiło się ok. 200 osób. Dowódca placówki kutnowskiej ppor. S. „Braun” Kucharski wydał odpowiednie rozkazy. Najsilniejszy – 100 osobowy oddział pod dowództwem zastępcy komendanta obwodu A. Górzyńskigo ps. „Burza” otrzymał rozkaz opanowania stacji kolejowej, inny oddział skierowany został przed landraturę, gdzie oczekiwać już miała Straż Obywatelska. Niestety pomimo wydania ulotki i rozmów z przedstawicielami żołnierzy niemieckich, nie udało się rozbroić kutnowskiego garnizonu. Peowiacy odebrali żołnierzom niemieckim tylko 69 karabinów. Niemcy nie chcieli wycofać się z Kutna, gdyż miasto stanowiło ważny punkt koncentracyjny dla wycofujących się wojsk z Łowicza, Gostynina i Łęczycy. 12 listopada ppor. S. „Braun” Kucharski pytał dowództwo POW o dalsze instrukcje postępowania wobec żołnierzy niemieckich. Nadal też prowadzono pertraktacje z niemiecką radą żołnierską, wystawiano nawet wspólne posterunki polsko – niemieckie.

Tego dnia podczas próby rozbrojenia żandarma niemieckiego w okolicach dworca kolejowego zginął peowiak Wojciech Rychtelski. W. Rychtelski pochodził z Burzenina (obecnie powiat sieradzki w woj. łódzkim). Walczył w Legionach Polskich J. Piłsudskiego, w 1917 roku został internowany w obozie w Szczypiornie, z którego uciekł, chroniąc się w Kutnie. Uroczysty pogrzeb zwłok W. Rychtelskiego odbył się 14 listopada 1918 roku na cmentarzu parafialnym w Kutnie. Wreszcie 13 listopada Niemcy zgodzili się na oddanie broni, a rozbrojone transporty stopniowo grupowały się na stacji towarowej Kutno – Azory, w oczekiwaniu na wyjazd do Niemiec. Ostatni żołnierze niemieccy opuścili Kutno 15 listopada 1918 roku.

Źródło: J. Saramonowicz, Kutno i powiat kutnowski w II Rzeczypospolitej, wyd. Muzeum Regionalne w Kutnie, Kutno 2012, s. 53 – 55.

28 września, 2018|Artykuły|

Kutno w 100 – lecie niepodległości.

W bieżącym roku obchodzimy 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości po 123 latach zaborów. Rozpoczynamy zatem szczególny rok jubileuszowy. W nowy, 1918 rok, Polacy znajdujący się pod okupacją niemiecką i na ziemiach zaborów pruskiego i austriackiego wchodzili z pewnymi nadziejami na zmianę sytuacji politycznej.

Na podstawie proklamacji z 5 listopada 1916 roku i wcześniejszej konferencji w Pszczynie przywódców dwóch państw: cesarza niemieckiego i cesarza Austrii i króla Węgier w Królestwie Polskim działały polskie władze zależne od państw centralnych. W zamyśle inicjatorów powołania Królestwa Polskiego było odwołanie się do niemieckiej koncepcji tzw. Mitteleuropy, stworzonej przez niesuwerenne państwa pod kontrolą polityczną, ekonomiczną i wojskową Niemiec. U progu 1918 roku, już 3 stycznia Rada Regencyjna określiła dekretem tymczasową organizację władz naczelnych Królestwa. Sprawa polska nabierała jednak na arenie międzynarodowej coraz większego tempa. 8 stycznia 1918 roku prezydent  Stanów Zjednoczonych Thomas Woodrow Wilson ogłosił plan pokojowy , obejmujący m.in. utworzenie niepodległego państwa polskiego.

Kolejne przełomowe wydarzenia miały miejsce w marcu 1918 roku, kiedy państwa centralne w wyniku rozwoju działań militarnych zawarły pokój z Rosją w Brześciu, a 22 marca ukazała się rezolucja Reichstagu stanowiąca o wzięciu pod uwagę przez rząd niemiecki m.in. prawa Polaków do samostanowienia. Dorozumiane uznanie państwa polskiego przez Niemcy i Austro-Węgry nastąpiło 30 marca 1918 roku, poprzez wyrażenie zgody na powołanie przez Radę Regencyjną Prezydenta Ministrów. Miało to stanowić uznanie kompetencji Rady Regencyjnej, jako organu państwowego, który na podstawie odezwy z 13 lutego 1918 roku oparł swą władzę na woli narodu.

Ratusz w 1927 r. Pocztówka ze zbiorów Muzeum Regionalnego w Kutnie

Wszystkie te działania były kontrolowane przez niemieckiego okupanta, a aktywność Polaków na drodze do niepodległości nie ograniczała się jedynie do relacji na terenie okupacji niemieckiej i współpracy z państwami centralnymi. Nie mniejszą rolę odgrywały działania Polaków w pastwach ententy. W tym miejscu jednak opis dotyczy tych wydarzeń, które miały wpływ na mieszkańców Kutna. Działania administracji niemieckiej i Rady Regencyjnej to jeden nurt działań, które za kilka miesięcy miały przynieść Polakom pełną wolność. Polacy już od 1916 roku przygotowywali się do walki o niepodległość, tworząc w Królestwie Polskim m.in. struktury Polskiej Organizacji Wojskowej.

Struktury tej organizacji działały także w Kutnie, gdzie od września 1917 roku komendantem obwodu kutnowskiego był Czesław Szymański, a jego zastępcą Antoni Górzyński „Burza”. W ramach obwodu funkcjonowało 9 komend miejscowych, które w sumie mogły skupiać od kilkunastu do kilkudziesięciu ludzi.

Inną formą aktywizacji społeczeństwa było podejmowanie różnego rodzaju inicjatyw, organizowania imprez, które miały na celu propagowanie idei niepodległościowych. Do takich akcji należała budowa kopca Kościuszki zainicjowana w 1917 roku przez dr. Antoniego Troczewskiego, czy zbiórki pieniędzy i darów na potrzeby legionistów. Obchodzono również rocznice powstania listopadowego. W styczniu 1918 roku w rocznicę wybuchu powstania prelekcję wygłosił dyrektor Szkoły Handlowej Hieronim Miączyński. Te wydarzenia odbywały się pod przychylnym okiem ówczesnego burmistrza Kutna Alfreda Vaedtke.

Tej rosnącej nadziei na wolność towarzyszyły mieszkańcom codzienne zajęcia, a życie pod okupacją niemiecką nie było łatwe. Okupant dla potrzeb zaopatrzenia wojsk walczących na froncie wschodnim rekwirował żywność, wozy, konie, rzemienie, żelazo i metale. Chleb, cukier, sól i mąką były wydawane na kartki. Wprowadzono ograniczenie przebywania na ulicy po godz. 22.00. Zakłady rekwirowano na potrzeby produkcji dla armii lub magazyny. Z drugiej strony zezwolono na zorganizowanie formy samorządu w postaci Sejmiku Powiatowego i Rady Miejskiej.

Pocztówka z pocz. XX wieku – widok na Hotel Staropolski.
Ze zbiorów Muzeum Regionalnego w Kutnie

Wiemy dość dużo na temat tego okresu dzięki zachowanym archiwaliom. Te jednak bardziej odnoszą się do spraw politycznych, aprowizacji, administracji. Stosunkowo mało zachowało się pamiątek i świadectw mówiących o codziennym życiu mieszkańców Kutna w tym szczególnym roku.

28 września, 2018|Artykuły|

100 lat niepodległości w Kutnie

Stulecie odzyskania niepodległości przez Polskę to bardzo istotny pretekst dla wielu ważnych inicjatyw podejmowanych w naszym kraju. Prezydent Miasta Kutno Pan Zbigniew Burzyński i Przewodniczący Rady Miasta Kutno Pan Grzegorz Chojnacki powołali Komitet Honorowy Kutnowskich Obchodów Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

Historia Polski w kontekście stuletniej tradycji i walk o wolność posłuży nam jako inspiracja do odsłaniania kart przeszłości w aspekcie lokalnym. Pragniemy gorąco zaprosić wszystkich do aktywnego udziału w wydarzeniach i współtworzenia strony, która dokumentuje obchody 100. rocznicy odzyskania niepodległości w naszym regionie.

Część witryny Muzeum Regionalnego poświęcona jest Archiwum Niepodległości. Znajdziecie w nim Państwo:

Archiwalia

Ikonografię

Artykuły

Kalendarium

Wydarzenia

Postaci

Relacje i sprawozdania z miejskich obchodów w szkołach i placówkach oświatowych

27 września, 2018|Kutnowskie obchody rocznicy niepodległości|

Obchody 79. rocznicy Bitwy nad Bzurą

16 września 2018 r. miały miejsce obchody 79. rocznicy Bitwy nad Bzurą. Przy dźwiękach orkiestry dętej OSP w Kutnie rozpoczął się przemarsz kompanii honorowej wystawionej przez I LO PUL im. 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty, która wprowadziła poczty sztandarowe instytucji, organizacji oraz szkół. Uroczystość uświetnili swoją obecnością: zastępca prezydenta Kutna Jacek Boczkaja, przedstawiciele Kutnowskiej Rady Pamięci Narodowej, starosta kutnowski Krzysztof Debich, wójt gminy Kutno Jerzy Bryła, reprezentanci posła na sejm RP Tadeusza Woźniaka, reprezentanci posła na sejm RP Grzegorza Schreibera, przedstawiciele posła na sejm RP Tomasza Rzymkowskiego, radny sejmiku woj. łódzkiego Robert Baryła, radni miejscy i powiatowi, przedstawiciele i komendanci służb mundurowych: z reprezentantem Wojska Polskiego, podpułkownikiem Andrzejem Wrótniakiem, Komendantem PSP w Kutnie starszym brygadierem Markiem Myszkowskim oraz Komendantem Powiatowym Policji podinspektorem Krzysztofem Szymańskim na czele, harcerze oraz przedstawiciele kutnowskiego NSZZ „Solidarność”, dyrektorzy i delegowani z kutnowskich szkół.

Po mszy świętej polowej celebrowanej przez ks. dra Jerzego Swędrowskiego nastąpiła część oficjalna uroczystości. Przemówienie wygłosił Zastępca Prezydenta Miasta Kutno Pan Jacek Boczkaja. W swoim wystąpieniu powiedział m.in.  (…) Nie możemy zapomnieć o tamtych wydarzeniach i ludziach, pamiętamy o tych znanych z imienia i nazwiska, a także o setkach anonimowych bohaterów, nieznanych żołnierzy, konspiratorów czy cywilów. W sposób szczególny w setną rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę oddajemy hołd tym, którzy o tę wolność walczyli.

Następnie, Prezydent i Prezes Stowarzyszenia Absolwentów Liceów Wojskowych SALW-a, major rezerwy Grzegorz Leśniewski, wręczyli dyrektorowi Muzeum Regionalnego w Kutnie Grzegorzowi Skrzyneckiemu odznaczenie za zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz Złotą Odznakę Związku Polskich Spadochroniarzy pułkownikowi Remigiuszowi Wiśniewskiemu. Szczególne podziękowania za propagowanie idei patriotyzmu i współpracę z Muzeum Bitwy nad Bzurą z rąk dyrektora Muzeum otrzymali major Grzegorz Leśniewski oraz pułkownik Remigiusz Wiśniewski. Dyrektor I LO PUL im. 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty w Kutnie odczytał Apel Pamięci.

Uroczystość zakończyła się składaniem kwiatów przed tablicą Gen. Tadeusza Kutrzeby przez przybyłe delegacje. Imprezą towarzyszącą był militarny piknik zorganizowany przez Stowarzyszenie Historyczne Pułk 37.

18 września, 2018|Aktualności, Muzeum Regionalne, Wydarzenia|

Mieszkańcy Kutna przyjęli zaproszenie do „Labiryntu Niepodległości”.

14 września 2018 roku wystartowała gra miejska „Labirynt Niepodległości”, która zrealizowana została przez pracowników Muzeum Regionalnego w Kutnie w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa pod hasłem „Niepodległa dla wszystkich”. W rywalizacji wzięło udział aż 18 drużyn. Plac Piłsudskiego stał się miejscem odprawy przeszło stu osób. Uczestnicy zmagali się z różnorodnymi zadaniami; były wśród nich pytania z historii Kutna i ćwiczenia sprawnościowe (np. strzelanie z wiatrówki, donoszenie skrzynek z amunicją na czas). Tematem przewodnim było stulecie odzyskania Niepodległości, a projekt wpisał się w kutnowskie obchody tej rocznicy.

Idea gry miejskiej polega na zdobywaniu wskazanych baz – lokacji. Każdy punkt usytuowany jest w miejscu związanym z historią miasta, a kierowanie do kolejnych z nich ma charakter wskazówki, a nie podania konkretnego adresu. Miejsca nawiązują do ważnych wydarzeń czy postaci. Każde zadanie wymaga wiedzy i umiejętności. Drużyna, która zdobędzie największą liczbę punktów, wygrywa. W przypadku remisu punktowego o zwycięstwie decyduje czas dotarcia do mety.

Najliczniej przybyła grupa młodzieży szkolnej. W grze wzięli udział przedstawiciele szkół średnich: I LO im. J.H. Dąbrowskiego, II LO im. J. Kasprowicza, Zespołu Szkół nr 1 im. S. Staszica, Zespołu Szkół nr 3 im. W. Grabskiego, Zespołu Szkół Zawodowych im. A. Troczewskiego, Zespołu Szkół Nr 4 im. Zygmunta Balickiego w Kutnie – Azorach oraz podstawowych: SP nr 9 im. W. Jagiełły, SP nr 2 im. marsz. J. Piłsudskiego, SP nr 7 im. A. Mickiewicza, SP nr 6 im. M. Skłodowskiej-Curie, SP nr 1 im. T. Kościuszki, SP nr 5 im. H. Sienkiewicza w Kutnie. Zawodnikom towarzyszyli Nauczyciele- Opiekunowie.

Miło jest nam poinformować o wynikach rywalizacji.

Pierwsze miejsce zajęła grupa reprezentująca SP nr 9 w składzie: Elżbieta Wielec, Martyna Wojciechowska, Zuzanna Jarosińska, Karolina Sobiecka, Eryk Kieruńczak. Opiekunem była Pani Monika Olejniczak.

Drugie miejsce zdobyli przedstawiciele II LO: Przemysław Kucharski, Michał Żak, Natalia Kubica, Natalia Kaźmierczak, Weronika Szczepaniak.

Z trzecią lokatą uplasowała się reprezentacja SP nr 2: Maja Goździk, Hubert Drzewiecki, David Sombati, Krzysztof Kostrzewski, Bartłomiej Kisielewski. Opiekę sprawował Pan Robert Małachowski.

Czwarte miejsce zajęli uczniowie ZS nr 4 w Kutnie – Azorach: Natalia Chrzanowiecka, Izabela Komorowska, Ewelina Arkita, Alicja Kacprowicz i Marcin Jóźwiak. Grupie towarzyszył Pan Robert Marzec.

Wszystkim zawodnikom serdecznie gratulujemy. Uczestnikom dziękujemy za udział w zabawie, Nauczycielom za współpracę. Zapraszamy do udziału w kolejnych konkursach. Już w październiku odbędzie się turniej „Jeden z dziesięciu”, a w listopadzie Wielki Test z Historii. Szczegóły wkrótce.

17 września, 2018|Aktualności, Muzeum Regionalne|